Delen via sociale media

Leer mij kennen

 

Ergens in de jaren 80 – mijn dochter was toen een jaar of 4 – kreeg ik een boek in handen wat veel zou veranderen. Wij waren toen lid van een boekenclub en wanneer je niet op tijd je keuze maakte, werden door de boekenclub uitgekozen exemplaren toegestuurd. Gelukkig was een van de boeken een historische roman die zich afspeelde in het Oude Egypte. Ik was in die tijd een waar Egypte fanaat, dat kwam dus goed uit. De roman was meer dan geweldig en ik weet nog goed dat ik al lezend onbewust de mooie song van Roberta Flack: Killing me softly, op de achtergrond hoorde. Dit nummer was toen een hit en paste goed bij de sfeer van het boek. Dit boek was: Dochter van de dageraad van Pauline Gedge en beschreef het leven van de vrouwelijke farao Hatsjepsoet. Het maakte een onuitwisbare indruk. Belangrijker voor mij was het idee dat zich vormde in mijn bovenkamer: dat wil ik ook, een dergelijk fantastisch boek schrijven. Misschien een nog beter boek.

Schrijven deed ik als kind al. Mijn zus en ik maakten stripverhalen, ik verzon de verhaaltjes, mijn zus maakte de tekeningen. Dat schrijven zat er dus al in. Ik heb de koe bij de horens gevat en startte een cursus creatief schrijven en journalistiek. Daarna ben ik begonnen met mijn boek.

Het was een enorme klus, maar ik heb doorgezet. Vaak twijfelde ik, toch ging ik door. Ondertussen had ik een geweldig onderwerp gevonden, namelijk de levensgeschiedenis van koning Achnaton, een opvallend figuur in de Egyptische oudheid. Hij wordt ook wel de ketterkoning genoemd, omdat hij de godsdienst radicaal veranderde en dat was nog niet alles. Hij startte een ware revolutie. Ik voelde me verwant met deze man. Want net als hij vocht ik tegen de heersende conservatieve opvattingen, wilde de wereld verbeteren en nam niets voor zoete koek aan. Kortom: ik was beslist geen huisje-boompje-beestje type. Verder was ik, net als Achnaton, filosofisch ingesteld. In de tussentijd ben ik ook nog, om me zo goed mogelijk de materie eigen te maken, toehoordercolleges hiëroglyfliek – het Oud Egyptische schrift – in Leiden gaan volgen.

Na een tamelijk moeilijke periode waarin schrijven onmogelijk was, ben ik toen alles in rustiger vaarwater was, weer gaan werken aan mijn roman over Achnaton. Na het meerdere keren opgestuurd te hebben naar diverse uitgeverijen, zonder resultaat, besloot ik het in eigen beheer uit te gaan geven. Dit is gelukt. Mijn manuscript was nu een echt boek! Wat was ik trots!

Naast het schrijven heb ik niet bepaald stilgezeten. Als hippie maakte ik kennis met diverse Oosterse filosofieën en religieuze denkbeelden. Mijn oma las me altijd voor uit de Bijbel wat ook een zekere interesse opwekte. Als mens nadenkend over de zin van het leven, waar alles vandaan komt, wat onze rol daarin is en meer van dergelijke filosofische overpeinzingen, werd ik een frequent bezoekster van de bibliotheek en las een hele rits boeken met als onderwerp religie, metafysica, de klassiek oudheid, psychologie, de werking van de hersenen, bewustzijn  Nieuwsgierig als ik ben, nam ik al deze materie op als een spons. Alsof ik iets in te halen had. Als anderen tijdens lekker weer buiten in de zon zaten, was ik binnen aan het lezen. Waarom? Wat zocht ik?

Vele jaren later kwam ik het relaas tegen van Edgar Mitchell, een Amerikaans astronaut en piloot van de maanlander Apollo 14. Tijdens de terugkeer naar de aarde had hij een ongelooflijke ervaring. Terwijl hij uit het raam keek en de aarde zag, kreeg hij plotseling het onuitwisbare en overtuigende idee dat alles in de kosmos verbonden is. Niets is gescheiden. Wat hij dacht en deed had invloed op alles en alles daar buiten had invloed op hem. Het was niet iets wat hij geloofde, maar iets wat hij wist. De rest van zijn leven wijdde hij aan dit onderwerp. Toen ik dit verhaal las, zag ik de link. Ook ik heb diverse onverklaarbare ervaringen gehad, die althans niet volgens de heersende wetenschappelijke opvattingen te verklaren zijn. Ik besefte dat ik deze gewaarwordingen weggestopt had, maar dat het me had aangezet – onbewust – tot het bestuderen van een en ander. Het sluimerde dus als het ware op de achtergrond. In die periode waren boeken met als onderwerp de link tussen de kwantumfysica en Oosterse denkbeelden in de mode. Toen ik aan deze boeken begon, viel het kwartje. Eindelijk! Want de dingen die voor mij onverklaarbaar, vreemd en eng waren, waren nu ineens een bestaand en verklaard iets geworden. Tegelijkertijd was een passie ontstaan voor de nieuwe fysica, de fysica sinds Einstein. Ik had op de middelbare school de klassieke Newtoniaanse fysica gehad, dus ik had wat in te halen. Ik stapte de wonderlijke wereld binnen van het allerkleinste, de bouwstenen van de materiële wereld. De kwantumfysica is raar en eigenaardig, bijna psychedelisch. Het boeide me verschrikkelijk. Ik had het gevoel dat wat ik zocht, bijna gevonden had. Wat mij ook bovenmatig boeide was het menselijke bewustzijn. Dit schijnt namelijk van invloed te zijn op de materiële wereld. Ik wilde weten hoe en wat en las me suf. Ondertussen was het mijn missie geworden de relatie tussen bewustzijn en de materiële wereld te doorgronden, te weten te komen wat bewustzijn nu eigenlijk is en hoe de fysieke werkelijkheid echt in elkaar zit, een soort van hypothese te ontwikkelen dus. Misschien iets te hoog gegrepen. Uiteindelijk kwam ik na vele omzwervingen terecht bij het onderwerp holografie. Dit is tegenwoordig in de natuurkunde een hot item. Diverse fysici geloven dat wij als het ware leven in een soort hologram. Tevens zijn er wetenschappers die beweren dat alles een simulatie is, een gigantisch computerprogramma. Dit staat nog in de kinderschoenen, maar is reuze interessant.

Al deze vragen: hoe is de kosmos ontstaan, waarom is er leven op aarde, waarom heeft de mens een bewustzijn, wat is materie precies enzovoort, roepen nieuwe vragen op. Het is wel zo: als je alles weet en geen vragen meer hebt, is dat het dan?

In ieder geval heeft al dat lezen van mij zijn vruchten afgeworpen en schreef ik nog 3 boeken. Een thriller waarin ik als het ware al die schitterende dingen die mij zo boeien en mijn leven mooier maken, heb verwerkt tot een spannend avonturenverhaal met als thema’s de klassieke oudheid en bewustzijn. Ik zie dit boek als mijn levenswerk. Daarna schreef ik 2 politieromans, deels ontstaan door mijn werk. Momenteel werk ik aan een 5e boek wat enigszins de sciencefiction kant opgaat. Dit is een harde dobber, ik stuit op veel technische zaken en moet veel uitpluizen, want ik ben een perfectionist en de dingen moeten kloppen. Maar ik hou vol. En ergens in mijn achterhoofd speelt het idee een kinderboek te gaan schrijven.

Ik zie wel waar het schip strandt.

Rest mij nog te vermelden dat ik zeer creatief ben. Ik heb pentekeningen en aquarellen gemaakt, de laatste jaren ben ik bezig met collages in de vorm van schilderijen. Uiteraard lees ik ook veel. Wetenschappelijke en informatieve boeken en thrillers. Verder ben ik gek op mijn familie, vooral mijn dochter, mijn kleindochter en mijn zus.